Çerkezo’da sandviç

Şeytanın bacağını kırdım. Nişantaşı’nda o kadar zaman geçirmeme rağmen bir kere bile ne Quick Service’e ne de Çerkezo’ya girmeye cesaret edebildim. Kendimi bildim bileli oradadırlar ve belli ki Nişantaşı kültüründe yerleri var ama birinin “Aa, nasıl olur da orada yemezsin?” deyip tanıştırması gerekmiş gibi geliyordu. Gerçi Emel hayatında ilk defa Yufka’dan yedi de nooldu? Emel zehirlendi, dükkan kapandı. Baktım tanıştıran yok, kendim daldım birine geçen gün. Spordan çıkınca yarım tost boyunda aç oluyorum. Bu sefer de Çerkezo’dan sandviç aldım. Kahve de içtim. İçeride oturup şaşkınlık içinde ıncık cıncık süsü, eşyayı incelerken, o kadar da korkulacak birşey olmadığını anladım.

Leave a Reply

Your email address will not be published.