Eren’in aşağıdaki yazısını okuyunca yazmadan edemedim. Ferran Adria, El Bulli sonrası restorancılığı yeniden şekillendiresiymiş madem, ben de son dönemde restorancılığa dair en kışkırtıcı bulduğum şekillendirme girişiminden bahsetmek isterim. Avustralya merkezli vejetaryen lokantası Lentil as Anything para değil güven ve eliaçıklık üzerinden dönüyor – bizim işletmecilerimizin pek rağbet etmediği konular. Çalışanlarının çoğunu gönüllülerin oluşturduğu Lentil’de, müşteriler mevsim sebzelerine göre belirlenen ve basit yemeklerden oluşan menüden yemeklerini seçip yiyorlar, çıkarken de gönüllerinden koptuğu kadar ödüyorlar. Başka bazı sosyal yardım ve kültürel dayanışmalar da Lentil felsefesinin kapsama alanına giriyor ama onlara hiç girmeyeceğim.

Muhtemeldir ki Adria’nın adını bile duymamış birileri Lentil’in mutfağında yemek pişiriyor. Canının istediğiyle değil, o mevsim ne varsa onunla pişiriyor. Para almadan, gönüllü olarak. Ve sırf bu gönüllülük mevzusu bile, bana o yemeğin en az Adria’nınkiler kadar leziz olabileceğini düşündürtüyor.